همه چیز در مورد هاوايي

گمان بر اینست که مردمی که هزار سال پیش به هاوائی رفتند، از مارکیساز Marquesas که در ۴ هزار کیلومتری جنوب غربی آنجاست کوچ کرده اند. البته موج بزرگ مهاجرت به هاوائی حدود ۵۰۰ و یا ۶۰۰ سال پیش از سوی پلی‌نزی‌ها انجام گرفت.

در اواخر سده هیجدهم بود که اروپاییان هاوائی را کشف کردند. جمعیت هاوائی در آن زمان در حدود ۳۰۰ هزار نفر بود. نخستین اروپائی که وارد هاوائی شد کاپیتان جیمز کوک در سال ۱۷۷۸ بود و آن را جزایر ساندویچ نامید.

از سال ۱۸۵۲ تا ۱۹۳۰، صاحبان کشتزارها ۴۰۰،۰۰ کارگر کشاورزی را که بیشتر آسیائی بودند به هاوائی آوردند. در سال ۱۹۰۰، بومیان کمتر از ۱۵ درصد کل جمعیت و بقیه را آسیایی‌ها تشکیل میداند. هم اکنون نزدیک به ۴۰ درصد از جمعیت این ایالت را سفید پوستان یا دورگه‌های سفید تشکیل می‌دهند.  هم اکنون نزدیک به ۴۰ درصد از جمعیت این ایالت را سفید پوستان یا دورگه‌های سفید تشکیل می‌دهند. در سال ۱۹۸۸، جمعیت این ایالت به یک میلیون و صد هزار نفر رسید. در نتیجه مهاجرت، درصد رشد جمعیت سالانه هاوائی از متوسط رشد جمعیت در ایالات متحده بسیار بالاتر است. رصدخانه کک (Keck) در هاوائی نخستین کشتزارهای شکر در سال ۱۸۳۷ در هاوائی بوجود آمد، با اینکه فقط در میانه‎های سده بود که این جزایر به تولید کنندگان اصلی شکر تبدیل شدند.

از آن زمان تا آخر قرن نوزدهم، هاوائی به مقام یکی از اصلی‌ترین صادرکنندگان شکر نائل شد. هاوائی همچنان بخش عمده‌ای از فراورده شکر جهان را تأمین می‌کند و سالانه در حدود ۶۵۰،۰۰۰ تن آناناس تولید می‌کند که آن را بزرگ‌ترین تولید کننده این محصول ساخته است. بیش از ۸۰ درصد اقتصاد ایالتی در اواهو متمرکز شده است. لانای و مولوکائی هر دو برای اشتغال و درآمد به حد زیادی به تولید آناناس متکی هستند. همانگونه که شکر و آناناس در ماوی و کاوائی پایه‌های اصلی اقتصادی هستند، حیوانات اهلی و شکر در جزیره بزرگ این نقش را ایفا می‌کنند.