گرگ از خانواده سگ سانان است . نرها قلمرو خودشان را به وسیله ادرار مشخص می کنند. ناخن های کلفت و قوی آنها جمع نمی شوند . دونده خوبی هستند. جزء بزرگترین سگ سان وحشی هستند. شب گرد می باشند. به صورت خانواده زندگی می کنند. قوی ترین گرگ رهبر گله میشود  که به آن آلفا می گویند. پرطاقت و خستگی ناپذیرن و می تونن 100 کیلومتر در روز بدوند . گرگ های پیر از گله جدا می شن . در فصل جفت گیری زوزه شدید می کشند ولی در حالت عادی صداشون شبیه سگه . در بین صخره ها و سوراخ حیواناتی مانند روباه و ریشه درختان خانه می سازند .

غذا : قوچ و کل و آهو ، مرال ، شوکا و پرندگان ، لاشه حیوانات و مواد گیاهی . گاهی هندوانه هم می خورند . گرگ ها طعمه خود را تعقیب می کنن و با همکاری هم دیگه شکار می کنن .فصل جفت گیری زمستان 2 تا 10 بچه می زایند . دشمن طبیعی هم ندارند.

گُرگ (نام علمی: Canis lupus) پستانداری گوشتخوار از خانواده سگ‌سانان است. گرگ‌ها در قدیم در همه جهان پراکنده بودند ولی امروزه تنها در خاور میانه، اوراسیا و امریکای شمالی دیده می‌شوند. در ایران هم گرگ‌های مختلف وجود دارد ۱ نمونه آن گرگ خاکستری ایرانی می‌باشد. گرگ سگسانی است بزرگ شبیه به سگ با دم افتاده. رنگ گرگ متغیر است ولی بطور کلی خاکستری و زرد یا قهوه‌ای مخلوط با موهای سیاه می‌باشد.

انفرادی یا جفت زندگی می‌ کند وگاهی بصورت یک خانواده یا گله‌ای که از چند خانواده تشکیل شده دیده می‌شود. معمولاً در روز شکار می‌کند، بویژه صبح زود به گله گوسفندان حمله می‌کند، و گاهی هم شبها به آغل گوسفندان حمله می‌کند. گرگها معمولاً زیر ریشه و تَنهِ درختان افتاده و یا حفرهایی که بوسیله جانوران دیگر ساخته شده بسر می‌برند، احیاناً در سوراخ کوه‌ها نیز آشیانه می‌گیرند، گرگها در جلگه‌ها و جگنلها و مناطق کوهستانی دیده می‌شوند. گرگ حیوانی بسیار خطرناک است. اگر زیاد گرسنه باشد گاهگاه انسان را نیز مورد حمله قرار می‌دهد.